kaskatı sol yanım,
kurumuş kirpiklerimle açıyorum güne gözlerimi
demliyorum sevdamı acımasızlıgına dogru
yine yokluğunu içiyorum sabah çayında...
bütün tanımlardan azad olmuş 
yeni bir yokluk kurdum kendime
söz cambazına döndü dilim
cümbüşler ortasında kuruttum düşlerimi
ihanetlerimi bıraktım
kimsesiz bir dağ yamacından intihar buyrugu koydum geçmişime
senin uğruna...
uğultulu rüzgarlarla ürker oldum kaderimden...
her yanım bir enkaz
her bir yanım yetimlige sürgün...
her çan sedasında ruhuma giriyor ezgilerle sesin
öyle hoyrat,öyle kararlı...
vakit bu kadar mı geç kaldı sana?
bütün benzetmelere küskün mü şimdi yüzün?

bir muamma kaldı senden gayrı
savrulurken ayrı diyarlara
cesetlerim geliyor gözlerimin önüne bir bir
her karede acımasız cinayetler işliyorsun
ellerinle,saçlarınla,duruşunla...
bir yerde saçların dolanmış boğazıma,
bir yerde göğsümde koca bir delik,
sakince uzaklaşıyorsun avucundaki kanla...
ah bir bilsen...
bu beden,
kalbi olmadan da nasıl tutkulu sana...

                                                      Arzellaa...